Włochy

Instytucja pozwu zbiorowego została wprowadzona do włoskiego systemu prawnego w 2007 r. na skutek nowelizacji Kodeksu konsumenckiego (Codice del consumo). Wówczas umożliwiono konsumentom dochodzenie ściśle określonych roszczeń przeciwko przedsiębiorcom (azione di classe). W 2021 r. wskazane regulacje zostały zastąpione w drodze nowelizacji wprowadzonej przez ustawę nr 31/2019 – nowe postępowanie grupowe zostało uregulowane we włoskim Kodeksie postępowania cywilnego (Codice di procedura civile).

W latach 2008-2018 wniesiono tylko 48 pozwów grupowych, z czego 23 zostały uznane za niedopuszczalne, a tylko 4 zostały uwzględnione. Niepopularność postępowań grupowych wynikała z restrykcyjnych warunków dopuszczalności rozpoznania sprawy w trybie grupowym. Wyrok Trybunału w Neapolu z lutego 2013 r., sygn. 2195/2013 – wydany w sprawie przeciwko organizatorowi usług turystycznych, które nie spełniały umówionych warunków, miał przy tym istotne znaczenie z uwagi na fakt, że w ramach tego rozstrzygnięcia Trybunał w Neapolu uwzględnił roszczenia części spośród poszkodowanych konsumentów, a jednocześnie, w zakresie roszczeń pozostałych, powództwo oddalił, gdyż nie spełniały one przesłanki „identyczności”. Jednocześnie sąd ten wskazał, że dokonana w 2012 r. zmiana przesłanki dopuszczalności postępowania grupowego, z wymogu „identyczności” na warunek „jednorodności” dochodzonych praw, powinna w przyszłości poprawić efektywność mechanizmu grupowego dochodzenia roszczeń. Częściowe (jedynie) uwzględnienie roszczeń konsumentów znalazło wyraz również w wyroku Trybunału w Turynie z marca 2014 r., sygn. 32770/2011.

Postępowanie grupowe zyskało we Włoszech większy rozgłos za sprawą wydania przez Sąd Apelacyjny w Wenecji w czerwcu 2016 r. rozstrzygnięcia o przyjęciu do rozpoznania w postępowaniu grupowym pozwu konsumentów przeciwko Grupie Volkswagen. W pozwie tym konsumenci domagali się zapłaty odszkodowania z tytułu dopuszczania się przez Grupę Volkswagen nieuczciwych praktyk rynkowych polegających na manipulowaniu wskaźnikami emisji dwutlenku węgla w produkowanych samochodach.

Na stronie Ministero delle Imprese e del Made in Italy opublikowano informacje o wytoczeniu w 2023 r. sześciu powództw przedstawicielskich przez Stowarzyszenie Ruch Konsumencki (L’Associazione Movimento Consumatori). Pięć z tych postępowań zostało wytoczone przeciwko wypożyczalniom samochodów i dotyczy stwierdzenia nieważności klauzul niedozwolonych w umowach z konsumentami. Natomiast jedno postępowanie zostało wszczęte przeciwko bankowi – również przedmiotem jest stwierdzenie nieważności klauzul niedozwolonych w umowach z konsumentami.

Implementacja Dyrektywy 2020/1828
Akt implementujący Dekret ustawodawczy nr 28/2023 z dnia 10 marca 2023 r. (Decreto legislativo n. 28)
Rodzaj postępowania oraz model Powództwo grupowe; opt-in
Podmiot upoważniony do wytoczenia powództwa Stowarzyszenia konsumentów, organy publiczne, obywatele
Finansowanie przez podmioty trzecie Można korzystać z finansowania podmiotów trzecich. Finansowanie powinno być ustalone na etapie wszczęcia postępowania. Powód ma obowiązek ujawnienia źródła pochodzenia finansowania. Niedopuszczalne jest powództwo finansowane przez konkurenta lub pracownika pozwanego.
Ułatwienia dla konsumentów Prawo włoskie nie przewiduje wymogów co do minimalnej liczby członków grupy. Konsumenci mogą przystąpić do grupy nawet po ustaleniu odpowiedzialności pozwanego. Informacje o sprawach grupowych muszą być publicznie dostępne na oficjalnych stronach internetowych.
Pozostałe uwagi Nowe regulacje implementujące Dyrektywę zostały wprowadzone obok dotychczasowych regulacji nowego postępowania grupowego uregulowanego we włoskim kodeksie postępowania cywilnego i nie pokrywają się z nimi.

 

Aktualizacja: luty/marzec 2025 r.